Łukasz Grajewski
Krzysztof Nieczypor
Anna Woźniak
Liza Frank
Paweł Charkiewicz
Artur Kacprzak
Tomasz Horbowski
Halyna Budivska
Evgeniy Voropay
Adrienne Warren
Ketevan Kantaria
Karolina Demus
Tomasz Piechal
Ana Dabrundashvili
Paweł Purski
Maryia Aukhimovich
Konstanty Chodkowski
Marcin Prengowski
Magdalena Swoboda
Beka Chedia
Joanna Koziol
Marina Brutyan
Arzu Geybulla
Evgenija Markaryan
Yulia Lyshenko
Paweł Lickiewicz
Maciej Zaniewicz
Tomasz Kobylański
Vyacheslav Dianov
Katarzyna Wróbel
Matteo Cazzulani
Paweł Zalewski
Тексти.org.ua
Wojciech Jakóbik
Alisa Fluhrer
Nikolai Holmov
Svitlana Ilchenko
Marta Kacwin
Krzysztof Łątka
Jana Oparij

Demokracja a emigracja Gruzinów do Polski

Przeczytaj tekst w innym języku: brak tłumaczeń

 

Zeszłoroczne wybory parlamentarne przegrane przez siły związane z obecnym jeszcze prezydentem Micheilem Saakaszwili to początek odsuwania przywódcy Rewolucji Róż od władzy. Saakaszwili sam został wyniesiony na ten urząd po niezadowoleniu społeczeństwa z działań poprzednika. Czy za czasów jego prezydentury „ludziom żyło się lepiej”? Poniższy tekst próbuje poddać analizie ruchy migracyjne obywateli Gruzji do Europy w czasie drugiej kadencji Saakaszwilego i powiązać je z prowadzoną polityką międzynarodową.

Trochę historii

Micheil Saakaszwili – jego druga kadencja prezydencka trwa od 20 stycznia 2008 roku (wcześniej był prezydentem w okresie od 25 stycznia 2004 r. do 25 listopada 2007 r.) po przeprowadzeniu przedterminowych wyborów z powodu fali protestów opozycji zorganizowanych na początku 2007 r. Jego przeciwnicy twierdzili wtedy, że Saakaszwili działa w kierunku wprowadzenia rządów autorytarnych a także, że z jego winy Gruzinom żyje się gorzej. Prezydent Gruzji 7 listopada, po wcześniejszym rozpędzeniu przez siły policyjne protestujących w Tbilisi, wprowadził stan wyjątkowy na obszarze całej Gruzji. Zapowiedział również, że zorganizuje przedterminowe wybory w styczniu 2008 r. podczas których uzyskał 52,8% głosów (wobec 96% w wyborach w roku 2004) czym zapewnił sobie reelekcję.

Warto pamiętać, że Micheil Saakaszwili to założyciel własnego ugrupowania politycznego – Zjednoczonego Ruchu Narodowego (ZRN), który po zorganizowaniu Rewolucji Róż w 2003 r. przez 8 lat (2004-2012) był partią rządzącą. W roku 2012 podczas wyborów parlamentarnych, które odbyły się 1 października 2012 r., ZRN przegrał wybory (zdobywając 40,34% poparcia) ze zjednoczoną opozycyjną koalicją Gruzińskie Marzenie. Gruzińskie Marzenie dowodzona jest przez Bidzine Iwaniszwilego – obecnego premiera Gruzji, gruzińskiego miliardera (w roku 2012 zajął 153 miejsce na liście najbogatszych ludzi na świecie według magazynu Forbes z majątkiem 6,4 miliarda dolarów – odpowiednik połowy rocznego budżetu Gruzji) i polityka prorosyjskiego.

Micheil Saakaszwili. Źródło: facebook.com/SaakashviliMikheil

Micheil Saakaszwili. Źródło: facebook.com/SaakashviliMikheil

Emigracja

Nie najlepsze nastroje społeczne, rosnące niezadowolenie wyrażane przez wielu obywateli z  prowadzonej przez władze polityki, zła sytuacja gospodarcza, ekonomiczny kryzys światowy a także pięciodniowa wojna z Rosją w roku 2008 spowodowały, że wielu obywateli zdecydowało się na wyjazd z kraju w kierunku państw Unii Europejskiej, głównie Europy Zachodniej.

Wysokie bezrobocie, wysokość przeciętnego wynagrodzenia (323 lari – ok. 150 euro) a także koszty zdobycia wykształcenia (rok studiów kosztuje ok. 20 tys. lari – pow. 9000 euro)  nie wpływają pozytywnie na nastroje wśród społeczeństwa. Warto tutaj zaznaczyć, że indeks korupcji w Gruzji jest na zadowalającym poziomie. W rankingu z 2012 r. sporządzonym przez Transparency International – Gruzja zajmuje 51 miejsce na 174 państw ujętych w rankingu. Polska zajmuje miejsce 41.

Aby wjechać na terytorium państw Unii Europejskiej Gruzini zobowiązani są do otrzymania wizy krajowej bądź Schengen. Koszt wizy to 35 euro a także wiele dokumentów, które należy złożyć wraz z wnioskiem, potwierdzającym możliwość zakwaterowania, posiadania odpowiednich środków na wyżywienie a także ubezpieczenie zdrowotne. Jest to niełatwe zadanie biorąc pod uwagę fakt, że minimalne miesięczne koszty utrzymania w Gruzji wynoszą około 70 euro a średnia emerytura to około 70% tej kwoty czyli ok. 50 euro. (koszyk konsumencki w krajach Partnerstwa Wschodniego)

To, że z drogi wjazdu do Polski bądź przejazdu przez polskie terytorium Gruzini nie korzystają bardzo często świadczą statystyki o liczbie wydanych wiz wydanych w Polsce przez Urzędy Wojewódzkie. Od początku 2007 roku do połowy 2013 r. wydano wizy dla 573 osób. Dokumenty uprawniające do wjazdu do Polski stanowiły średnio niecały 1 procent wszystkich wiz wystawianych przez polskie władze.

Liczba wydanych wiz wjazdowych na terytorium RP

ob. Gruzji

Wszystkie obywatelstwa

 

2007

90

15 862

0,57%

2008

130

23 995

0,54%

2009

126

23 926

0,53%

2010

139

23 230

0,60%

2011

53

3 253

1,63%

2012

23

3 183

0,72%

2013*

12

1 501

0,80%

SUMA

573

94 950

0,77%

* dane za rok 2013 dotyczą I półrocza

Jak wynika z powyższych danych obywatele Gruzji niezbyt często wybierali Polskę jako kraj swoich wizyt. Jednakże rok 2009 przyniósł znaczącą zmianę.

Pomimo braku wizy wjazdowej, dokumentu uprawniającego do wjazdu i poruszania się po Polsce, do kraju można dostać się również na wiele innych sposobów (nie zawsze są one zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym). W połowie 2009 roku obywatele Gruzji zaczęli „lawinowo” składać wnioski o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. Wnioski takie są przyjmowane przez Straż Graniczną a ich zdecydowana większość składana jest na przejściu granicznym z Białorusią – w Placówce Straży Granicznej w Terespolu. W okresie od czerwca do sierpnia 2009 r. obywatele Gruzji byli najliczniejszą grupą wśród wszystkich osób składających wnioski o nadanie statusu uchodźcy.

gruzja

Infografika Emigracja Gruzinów do Polski, autorka: Iryna Mychalyszyn, źródło: Eastbook.eu

Przyczyny przyjazdów Gruzinów do Polski

Jakie były przyczyny przyjazdu Gruzinów do Polski? Na to pytanie starano się odpowiedzieć od nagłego napływu obcokrajowców z tego kraju, jednakże do dzisiaj tego do końca nie wiadomo. - Co ciekawe, gwałtowny wzrost imigracji z Gruzji nastąpił dopiero rok po wojnie rosyjsko-gruzińskiej*, a więc to nie działania zbrojne były jego bezpośrednią przyczyną. Według rozeznania pracowników Fundacji „Ocalenie”, przeprowadzonego w Polsce, a także na terenie Gruzji, powodem nagłego zainteresowania wyjazdami do Polski mogła być… plotka. Po wydarzeniach wojny sierpniowej z 2008 r., wsparcie i ciepłe słowa ówczesnego prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który wygłosił przemówienie na wiecu w Tbilisi, zostały źle zrozumiane. Jakiś czas potem wśród ludzi rozeszła się pogłoska, że tym, co przyjadą, zostanie przyznana pomoc, a nawet mieszkanie. Prawdopodobnie chodziło o repatriantów polskiego pochodzenia. Tak czy owak, tłum ruszył – wyjaśnia Lili Zawadzka, Gruzinka z pochodzenia, mediatorka kulturowa ds. Kaukazu z Fundacji .

Micheil Saakaszwili i Bidzina Iwaniszwili. Źródło: facebook.com/OfficialBIDZINAIVANISHVILI/facebook.com/SaakashviliMikheil

Micheil Saakaszwili i Bidzina Iwaniszwili. Źródło: facebook.com/OfficialBIDZINAIVANISHVILI/facebook.com/SaakashviliMikheil

Osoby przyjeżdżające w roku 2009 deklarowały również, iż wyjechały ze względu na prześladowania polityczne i religijne. - (…)cudzoziemcy z Gruzji przyjeżdżający w tamtym okresie do Polski bardzo często powoływali się na prześladowania polityczne ze strony władz rządzącego Gruzją prezydenta Micheila Saakaszwiliego argumentując to swoim udziałem w opozycyjnych wiecach i mityngach ulicznych. Jednocześnie zaznaczali rolę prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, który w trudnych momentach dla Gruzji (wojny z Rosją w 2008 r.) był bardzo zaangażowany i wspierał ich kraj przeciwko Rosji. Zachowanie prezydenta Polski interpretowano jako zaproszenie do naszego kraju. Jednak próbując połączyć te dwa argumenty pozostają one ze sobą w sprzeczności. Z jednej strony osoby deklarujące udział w działaniach opozycyjnych, z drugiej powoływanie się na zaproszenie prezydenta Kaczyńskiego, który był bliskim przyjacielem Micheila Saakaszwiliego. Kolejną przyczyną podawaną przez uchodźców były prześladowania na tle religijnym. Większa część spośród tych osób deklarowała narodowość kurdyjską oraz wyznanie jezydzkie. Poza tym osoby te powoływały się na złe warunki ekonomiczne. „Jesteśmy jezydami i musieliśmy wyjechać z Gruzji z powodu prześladowań religijnych. (…)Ważne były też przyczyny ekonomiczne. Tam po prostu nie da się normalnie żyć. Nie ma pracy i bardzo ciężko jest zaspokoić podstawowe potrzeby – mówi Nikolaz. Jego kuzyn Dito z zawodu jest nauczycielem. W Gruzji nie mógł nigdzie znaleźć pracy ze względu na swoje wyznanie.”

Niektóre media nazwały to zjawiskiem „Desantu uchodźców z Gruzji”.

Liczba osób wnioskujących o nadanie statusu uchodźcy w Polsce

ob. Gruzji

Pozostali

Udział % ob. Gruzji wobec wszystkich wnioskodawców

2007

31

10 048

0,31%

2008

71

8 517

0,83%

2009

4 214

10 587

39,80%

2010

1 082

6 534

16,56%

2011

1 735

6 887

25,19%

2012

3 234

10 753

30,08%

2013*

761

10 407

7,31%

SUMA

11 128

63 733

17,16%

Przyjazd do Polski czy do Europy?

Z danych przedstawianych przez Urząd do Spraw Cudzoziemców wynika, że większość decyzji wydawanych w postępowaniach o nadanie statusu uchodźcy wobec obywateli Gruzji (ale także wobec obywateli innych krajów) to decyzje o umorzeniu postępowania. Wydaje się je w przypadku, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że ww. opuścił terytorium Polski. Na prawie 13 tysięcy decyzji wydanych dla obywateli Gruzji w latach 2007-2013 ponad 9 tysięcy (ponad 70%) to decyzje o umorzeniu. Dodatkowo wydano ponad 3,7 tys. decyzji negatywnych a tylko wobec 84 osób (0,65%) zdecydowano się na udzielenie zgody na pobyt tolerowany (albo ze względów humanitarnych bądź ze względu na zawarcie związku małżeńskiego z ob. Polski). Nikomu nie przyznano statusu uchodźcy bądź ochrony uzupełniającej.

Na podstawie powyższych danych widzimy, że Gruzja to kraj bezpieczny kraj, jednakże wielu obywateli, ze względu na trudną sytuację ekonomiczną, poszukuje lepszego życia w krajach europejskich. Większość z nich wykorzystuje przepisy dotyczące przyznawania statusu uchodźcy i, bez potrzeby składania wniosków o wizę i płacenia za nią, dostaje się do Polski przez przejście graniczne w Terespolu. Kolejnym krokiem jest nielegalny wyjazd na zachód – do krajów, gdzie świadczenia socjalne są wyższe niż w Polsce a także, według cudzoziemców, panują większe możliwości zatrudnienia i wyższych zarobków.

Liczba osób, wobec których Szef UdSC wydał decyzje w sprawie nadania statusu uchodźcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Status uchodźcy

Ochrona uzupełniająca

Pobyt tolerowany

Negatywna

Umorzenie/pozostawienie bez rozp.

RAZEM

2007

0

nie dotyczy

1

22

5

28

2008

0

0

0

9

21

30

2009

0

0

0

1483

2577

4060

2010

0

0

14

983

1095

2092

2011

0

0

4

552

1409

1965

2012

0

0

23

468

2921

3412

2013*

0

0

42

223

994

1259

Sytuacja po wyborach parlamentarnych?

Czy odbyte wybory parlamentarne w październiku 2012 r. w których wygrała opozycja a także zbliżające się wybory prezydenckie mogą wpłynąć na polepszenie warunków życia w Gruzji i zatrzymanie napływu do Polski a tym samym do krajów Europy Zachodniej?

Dane o liczbie wnioskodawców nie dają jednoznacznej odpowiedzi aczkolwiek po wyborach parlamentarnych liczba osób zmniejszyła się i w ostatnich trzech miesiącach 2013 r. spadła poniżej 100 miesięcznie.

Warto jednak zauważyć, że w roku 2012 kilkadziesiąt procent więcej osób, w porównaniu z miesiącami poprzednimi, złożyło wnioski o status we wrześniu oraz w październiku czyli tuż przed oraz po wyborach parlamentarnych.

Nowy obraz

Nowy obraz (2)

Jak sytuacja będzie wyglądała tuż przed oraz po wyborach prezydenckich, w których obecny prezydent straci władzę?

 
  • Facebook
  • LiveJournal
  • Digg
  • FriendFeed
  • Google Reader
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Delicious
  • Share

 

Tagi: , , , , , , , , , ,

1. Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników. Portal Eastbook.eu nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

2. Redakcja portalu Eastbook.eu zastrzega sobie prawo do usunięcia komentarza w następujących przypadkach:

  1. Komentarz zawiera wulgaryzmy.
  2. Komentarz obraża inne narodowości, religie, rasy ludzkie lub wzywa do nienawiści.
  3. Komentarz ma na celu dezinformację, jest tzw. FUD-em
  4. Komentarz jest obraźliwy w stosunku do autorów publikacji, innych komentujących lub dowolnej drugiej osoby.
  5. Komentarz ma na celu eskalację konfliktu pomiędzy komentującymi.
  6. Komentarz jest spamem, reklamą lub linkiem do stron internetowych naruszających prawo lub dobre obyczaje.

3. Trzykrotne naruszenie zasad wymienionych w pkt. 2 skutkować będzie zablokowaniem użytkownika na okres 1 miesiąca.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


Facebook
Zapisz się na Eastletter Zostań autorem
 



 


Ostatnie komentarze